Επιχειρώ να φανταστώ το έργο της Βορδώνη στο πέρασμα του χρόνου. Ρωτώ την ίδια για το πώς το φαντάζεται να λειτουργεί στη διάρκεια του. "θα ήθελα κυρίως να λειτουργεί φιλικά.. μου απαντά «Να βλέπω περαστικούς να σταματούν και να κάθονται. να συνομιλούν με το καθισμένο κορίτσι. να αναζητούν ένα σπάσιμο της ζέστης το καλοκαίρι. να ζήσουν μαζί του. Φεύγοντας θυμάμαι δυο στίχους του Γκαίτε: "Εάν θέλεις να καλπάσεις προς το ατελεύτητο, τότε διέσχισε το εντός ορίων προς κάθε πλευρά του..." Και απομακρύνομαι αφήνοντάς πίσω μου τους "Κυνηγούς Ουρανών" της Εριέττας Βορδώνη, να εξερευνούν τα όρια, να καλπάζουν ευφρόσυνα προς το ατελεύτητο.

Ίρις Κρητικού
Νοέμβριος 2006

I attempt to imagine how Vordoni's work will stand the passage of time. I ask her how she imagines it will function through lime. "Mainly. I wanled it to work in a friendly fashion', she responds. "I see passers-by slopping and sitting down, having a chat with the seated girl seeking a respite from heat in the summer, wanting to live wilh it'. On leaving I remember two verses by Goethe 'If to the Infinite you want to stride, jusl walk to the Finite to every side...' And I walk away. leaving behind me the 'Sky Hunters' by Erietta Vordoni. as they seek out boundaries, and gallop happily to the infinite.

Iris Criticou
November 2006


back
[menu] [texts]
Dan Cameron - Florent Bex - Milan 2010
    
    
[skyhunters]   [totem]
   
next