Η Εριέττα Βορδώνη, στην τελευταία της έκθεση το Μάιο του 2012 στο Μιλάνο, μιλώντας για τη δουλειά της, είπε τα εξής: «Πιστεύω ότι ζούμε σε μια εποχή, όπου όλο είναι σε εκκρεμότητα. Που καλούμεθα να παντρέψουμε και να εναρμονίσουμε αντιφάσεις και αντιθέσεις για να μπορέσουμε να ζήσουμε σε αρμονία. Για να εκφράσω αυτήν την εποχή πάνω σε διάφανα υλικά, σε έναν «άϋλο χώρο» γλιστρώντας σε λάμψεις μεταλλικές,
αγγίζοντας την απαλότητα ενός βελούδου, πιέζοντας την πορώδη επιφάνεια μιας λινάτσας, γεννιέται το έργο μου. Ένα έργο
συχνά τρισδιάστατο, όπου τα αντίθετα ερωτεύονται, παντρεύονται και ανάμεσα από υφές και ματιέρες επιτρέπουν ένα ταξίδι στο όνειρο. Ζωγραφίζω με λάδι, σχεδιάζω με κάρβουνο, με μελάνι, αφήνω ίχνη που βγαίνουν μέσα από μνήμες συλλογικές ή από εκείνες που με ξαφνιάζουν, με μαγεύουν και θέλω να τις προστατεύσω από το σαρωτικό πέρασμα του χρόνου».


Erietta Vordoni at her last exhibition on May 2010, in Milan, talking about her work said the following: "I believe that we live in a time period, were everything is in "abeyance". We are asked to marry contradictions and oppositions so that we can all live in harmony. To be able to express this particular time period I use transparencies, airy spaces, slipping into metallic shines, touching the smoothness of a piece of velvet, pressing against a piece of porous canvas, my work is born. A piece of work usually is three dimensional, were the opposites fall in love, and marry amongst textures and materials that make possible a journey to a dream.
I paint with oil paints, use charcoal pencils and ink. Leaving traces that are drawn through memories that we all have and share, those that surprise me, enchant me and the ones that
I want to protect through the eliminating capabilities of passing time".


back
[menu] [texts]
Dan Cameron - Florent Bex - Milan 2010
    
    
[skyhunters]   [totem]
   
next